ترجمه مطالب به زبان فارسی

سه سال پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی»، الگوی سرکوب در ایران چهره تازه‌ای پیدا کرده است؛ چهره‌ای که در آن دیگر خبری از احکام پر سروصدا یا برخوردهای آشکار خیابانی نیست. سرکوب امروز بیشتر در قالب محدودیت‌های نانوشته، سلیقه‌ای و عمداً پنهان اعمال می‌شود؛ محدودیت‌هایی که در ظاهر وجود خارجی ندارند، اما در عمل بر کوچک‌ترین بخش‌های زندگی مردم سایه می‌اندازند. هم‌زمان، حکومت با ایجاد چند روزنه محدود—از کاهش محسوس سخت‌گیری در حجاب گرفته تا صدور مجوزهای موسیقی برای

مقامات ایرانی کامران حکمتی، شهروند ۷۰ ساله یهودی ایرانی-آمریکایی را بازداشت و به زندان اوین تهران منتقل کرده‌اند. بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی هرانا و روزنامه نیویورک تایمز، آقای حکمتی توسط دادگاه انقلاب تهران به اتهام سفر به اسرائیل در سیزده سال پیش، به چهار سال حبس تعزیری محکوم شده بود. این حکم در ادامه با تغییر در قانون مربوط به مجازات سفر به اسرائیل، ابتدا به دو سال و سپس به یک سال حبس کاهش یافت. خانواده

فعال کارگری ایرانی، شریفه محمدی، که پیش‌تر به اتهام «بغی» (قیام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی) به اعدام محکوم شده بود، با تصمیم رئیس قوه قضاییه، حکم او به ۳۰ سال حبس کاهش یافت. وکیل او، امیر رئیس‌‍یان، این خبر را در صفحه اینستاگرام خود اعلام کرد و نوشت: «خطر اعدام از بین رفته است»، با این حال تلاش‌ها برای بازنگری قضایی و تبرئه کامل او همچنان ادامه دارد. رئیسیان توضیح داد که بر اساس ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری،

با بازگشت دوباره تحریم‌های «ماشه» سازمان ملل، ایران بار دیگر در حصار اقتصادی شدیدی گرفتار شده است؛ حصاری که اثرات آن پیش از هر چیز در سقوط ارزش پول ملی و فشار طاقت‌فرسا بر زندگی مردم آشکار است. این تحریم‌ها، که به نام فشار سیاسی علیه حکومت اعمال می‌شوند، در عمل زندگی میلیون‌ها ایرانی را هدف گرفته‌اند و کرامت انسانی آنان را زیر سؤال برده‌اند. در چهار دهه گذشته، تحریم‌ها نه‌تنها بر سیاست، بلکه بر ساده‌ترین جنبه‌های زندگی مردم تاثیر

سه سال از مرگ مهسا (ژینا) امینی در بازداشت گشت ارشاد می‌گذرد؛ رخدادی که جرقه اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را زد و موجی از سرکوب خونین دولتی را به همراه آورد. اما با وجود این خشونت‌ها، شجاعت مردم ایران خاموش نشد و جامعه به شکلی عمیق تغییر کرد. بسیاری از تحلیلگران این اعتراضات را بزرگ‌ترین چالش داخلی جمهوری اسلامی در دهه‌های اخیر می‌دانند؛ اعتراضاتی که با گستردگی جغرافیایی، تداوم، و بهای سنگین کشته‌ها، مجروحان، بازداشت‌ها و اعدام‌ها همراه بود. مهم‌ترین میراث

شریفه محمدی، فعال کارگری، پس از ماه‌ها بازداشت، بازجویی‌های طولانی و تحمل شرایط سخت در زندان، از سوی دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شده است. این در حالی است که شعبه ۳۹ دیوان عالی پیش‌تر این حکم را نقض کرده بود اما اکنون، با وجود باقی ماندن همه‌ی ابهامات و ایرادات حقوقی، حکم اعدام او را تأیید کرده است. پرونده‌ی شریفه محمدی از ابتدا با پرونده‌سازی نهادهای امنیتی شکل گرفت و هیچ‌یک از مراحل بازداشت، بازجویی و صدور حکم

در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۴۰۴ تعدادی از زندانیان سیاسی در ایران هنگام بازگشت به زندان اوین، هدف ضرب‌ و شتم ماموران امنیتی قرار گرفتند. این زندانیان که بسیاری از آن‌ها از چهره‌های برجسته و فعالان سیاسی هستند، پس از تخلیه موقت زندان به دلیل حمله‌ی هوایی اسرائیل به اوین در خرداد ماه، به این زندان بازگردانده شدند. طبق گزارش‌ها، تعدادی از زندانیانی که از زدن دستبند در حین انتقال امتناع کرده بودند، با خشونت شدید مواجه شده و در حالی